*¤°(¯`°.•°•.★* TedDieZ's FaMiLy *★ .•°•.°´¯)°¤*

  สุขสันต์ วันเกิดค่ะ ที่รัก คิสๆ นะค่ะ ทานให้หมดเน้อ....

อ้ะ ของขวัญวันเกิด มักไม่เคยพอเสมอ จุ๊บจุ๊บๆ ค่ะทีรัก มีความสุขมากๆนะค่ะ เค้ารักพี่เหมือนเดิมค่ะ

อ่อ ของขวัญ ของโอ้น ก็คือ นาฬิกา เรือนงาม นะค่ะ มันมีความหมายกับเราสองคนมากน้ะ รู้ใช่ไม๊ค่ะ

 ชื่นใจบ้างไม๊ ถึงเราสองจะอยู่ห่างไกล แต่ยังไง เราก็อยู่ใต้ผืนฟ้าเดียวกัน

วันที่ 27 Dec' 07

วันนี้ เค้าก็ตื่นเช้าอีกแล้ว พี่ไปนั่งเฝ้าเค้าที่โรงแรมด้วยน้ะ อ่ะจร้า พอ่แขกวีไอพี สุดๆ ตกเย็น เราก็ไปดูหนังกันเน๊อะ

เรื่อง I'm legend. ใช่ป้ะค่ะ สนุกน้ะ แต่เค้าก็กลัว ปิดตาปี๋ ไปตามระเบียบค่ะ มีความสุขจังเลยโอ้น

รูปปลากรอบโอ้น ถ่ายที่ หน้า Esplanade...

28 Dec'07

อันที่จริง เราสองคนไปไหนต่อไหนด้วยกันเยอะเหลือเกินแหะ จนจำไม่ไดแล้วงิ

พ่อหมี ตื่นเช้าๆ น้ะค่ะ วันนี้วันเกิดพี่น้ะ ไปใส่บาตรกันเถอะ....เสียงพ่อหมีตอบรับจากปลายสาย ค๊าแม่หมี เด๋วพ่อหมีไปรับตอนเช้านะค่ะ

วันนี้เราออกไปใส่บาตรกันแต่เช้า รวมไปถึงซื้ออะไอร่อยๆ มาทานกันด้วย พอเป็นพีธี

พอตกเย็น เราก็ไป สยาม ไปรับแหวนหมั้น พ่อหมี สั่งทำไว้ ฮ ๆ เพ้อเจ้อไป ดีใจ ที่มันไม่ใช่หนังกะตื๊ก....

 อ่า วันเกิดพ่อหมี ก็เลยเปลี่ยนแปลงสะหลายอย่างๆ ถ่ายบัตรประชาชนใหม่

เปล่ยนแฟนใหม่ ตัดผม ทำสี ใหม่ เสื้อผ้าใหม่ โว้ววววว สุดๆ เลยค่ะ

ต่อเย็นนี้ ดินเนอร์ที่ใบหยกชั้น แปดสบสอง อร่อยมาก

พี่ท้อปพาไปทานข้าวที่ ใบหยก เป็นหลายๆ มื้อที่เราทานด้วยกันสองคน หลังจากที่ ทริปเชียงใหม่ส่วนมากทานเป็นหมูคณะ เราเดินตักอาหารกัน กระหนุงกระหนิง เรียกสายตาร้อนผ่าวให้ลุงๆ ป้า แถวนั้นได้เยอะทีเดียว พ่อหมีจ๋า เค้าขอบคุณน้ะ เค้ามีความสุขมากเลย วินาทีสำคัญก็มาถึงแล้วสินะ พ่อหมี บรรจงหยิบแหวน ในกล่องสีชมพูหวานจ๋อย ขึ้นมา เปิดดู พร้อมทั้งหาว่าวงไหนเป็นของตัวเอง หยิงผิดหยิบถูก

เต้ยก็เลย อาสา บอกว่า (วงเนี่ย ของฉัน) อันนั้น ของพี่ ฮ่าๆ ดูสิ กำลังจะโรแมนติกแท้ๆ ตานี่นิ ทำกร่อยส้ะ 55+

พี่สวมแหวนให้เค้า น้ำตาเค้าก็เริ่มคลอๆ ซึ้งนะค่ะ ตั้งแต่เกิดมา ก็มีพี่ ซึ่งเป็น บุรุษเพศชาย มาสวมแหวนให้ครั้งรกในชีวิต แหวนเรียบๆ ข้างในท้องแหวน สลัก ชื่อเราสองคนไว้

ไว้เตือนเราสองคน ว่า ชื่อในแหวนนี้ ถ้าขาดใครคนใด คนนึงไป ในชีวิต มันก็คงไม่มีความหมาย ... เค้าไม่ต้องการ แฟนที่หน้าตาดีแล้ว ไม่ได้ต้องการแฟนที่มีเงินทวมหัว แต่ไม่ทำงาน

เค้าไม่ต้องการ คนที่ให้เค้าได้ทุกอย่าง แต่เค้าต้องการ คนที่จะสู้ แล้วสร้างทุกๆ อย่างขึ้น ด้วยตัวของเราเอง ..... พี่พร้อมไม๊ค่ะ

 ก็นิดนึง ก่อนออกจากบ้านไปขึ้น เรือบิน ฮ่า เล่นสะหน่อย พอเป็นพิธี .....

รูปนี้รู้สึกว่า จะที่ดอยอินค่ะ หนาวมากๆ  (ไอเราดันมีผ้าบางจ๋อย ไปคลุมนิดหน่อย พอเป็นพิธี อีกตามเคยค่ะ)

หมอกลงๆ เย้ๆ หนามากๆ ได้อารมณ์ว่ามัน หนาวจิงๆค่ะ แต่ก็นะ อุ่นกายอุ่นใจ

ครั้งแรก ในชีวิตก็ว่าได้ อ่อ สูงสุดแดนสยาม อยู่ตรงนี้เอง นี้ฉันฝันไปหรือป่าว ฉันมีเวลา หาความสุขใส่ตัวสะด้วยแหะ

น่ารักม๊า (พี่เล็ก) เพื่อนเจ้ตูน แอ๊บแบ๊ว เป็นเด็ก ดอยปุยไปแล้วค๊า อิอิ เหมือนๆ

ส่วนเจ้านี้ ชื่ออะไรน้ะ คื่นไช้ ช่วงๆ ซัมติง น่านแหละ น่ารักดี กินเสร็จก็หันก้น หนีกุไปนอนสะงั้น เยี่ยม....

พี่ท้อปพาไปทานร้าน สวนนม ซัมติง ก็โอเค เผ็ดนิดหน่อย แต่ร้านจัดได้ แนวมากๆ ตรงข้าม มอ ชอ ค้าบพ่อแม่พี่น้อง

วันอาทิตย์ ไปเดิน ถนนคนเดิน แล้วก็ ผ่าน ตรงวิลเลจนี้ ที่เค้าจะจุดเทียนไว้ตามทางเดิน งามแต้ๆ ค่ะ

เก็บภาพมาเป็นที่ระทึกกันนิดนึง ถนนคนเดิน มันเป็นเยี่ยงนี้ค่ะ แต่จิงๆ คนเยอะมากกกกก เดินแล้วหงุดหงิด ศรีทนไม่ได้

อีกสักรูปกับแว่นตา ของเฮียตั้ม ที่ใส่แล้วดู กวนทีน ดี

ใครอ้ะ (ชอบทำฉันเสียใจ ชอบกินเบียร์ ชอบสูบบุหรี่ ชอบให้ฉันมีน้ำตา แล้วไม่เคยเป็นครั้งสุดท้ายสะที ) เฮ้ออออออออ ยาววๆๆๆๆๆ

แต่เราก็มีความสุขดีใช่ไม๊ แต่เราก็ทะเลาะกันบ่อยๆ ว่าไม๊ พี่เหนื่อยหรือยังค่ะ เค้าเหนื่อยเหลือเกินรู้ไม๊ .....

อ้ะ ทริปนี้ ขอเดี่ยวสักรูป เป็นที่ ระทึก กันปาย

พี่น้องกันค่ะ เราพรากกัน ตั้งแต่ เด็กๆ หึหึ คล้ายนิดๆ (เลิกทำฉันเสียใจสะทีคุณ) ฉันทนไม่ไหวขึ้นมา คุณจะเป็ฯคนเสียใจน้ะ แง้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เซ็งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ยังจำวันที่พี่ต้องมาส่งเค้าที่แอร์พอร์ท ได้ไม๊ จำได้หรือป่าว ว่าเรา สองคน ร้องไห้ทำไม จำได้ไม๊วิทยุ ที่เปิดแต่เพลงแบบนั้น

อารมณ์นั้น ความรู้สึกมัน คงแย่ไม่แพ้กับเวลาที่พี่ทำเค้าเสียใจเลย มันเท่าๆ กัน เค้าได้แต่ บ่น พูดให้พี่เสียใจใช่ไม๊ เค้าขอโทษนะ แต่เค้าก็แค่เป็นห่วง และเค้าก็รู้

เค้ายุ่งกับพี่มากเกินไป (มีนะ บางครั้งที่เค้าคิดว่า เราไม่น่า เจอกันเลย ) เพราะตอนนั้น เค้ายังไม่พร้อมการผูกมัด เค้ายังไม่พร้อมที่จะเป็นห่วงใครอีก รักช้ำเก่าของเค้า

มันก็ทรมาณ มากพอแล้ว เค้าขอลืมมัน และเริ่มความรักครั้งใหม่ของเค้า กับพี่ เค้าเลือกพี่ เพราะพี่ไม่เหมือนใคร พี่ไม่ได้หล่อ เลิศ หรูหรา อะไร แต่เค้าเลือก ในสิ่งที่พี่เป็น

และก็แค่หวัง ว่าเค้า จะดูแลพี่ได้บ้าง อย่างที่ผู้ ญ คนนึง พึงกระทำ เค้าเป็นแบนี้แหละ ผู้ ญ ขี้งอล งี่เง่า เอาแต่ใจครบเลย แต่พี่รู้ไม๊ นิสัยแบบเนี่ย ผู้ญ ที่ไหนๆ ก็เป็น

ถ้ามันไม่ใช่ความรัก ไม่มีใครหรอก จะเสียเวลา พะเน้าพะนอ พยายามให้อีกฝ่ายรู้สึกดี หรืแม้กระทั่ง รู้สึกว่าเรานะ หวงเค้า ห่วงเค้ามากมายขนาดไหน....

วันนี้เราสองคน เหนื่อยไม๊ กับความสัมพันธ์ครั้งนี้ อื้ม มันพึ่งเริ่มต้นสินะ เราพึ่งก้าวเดินไปด้วยกัน (เฮ้อ ถนนสายนี้ของเค้า ขุรขระ จัง) เค้าเคยคิดว่าเค้าอยากจะหยุด

นั่งมันสะตรงนี้ เผื่อถนนข้างหน้า มันจะดีขึ้น แต่คิดอีกที (เราก้าวเดินมาแล้วนิ ไม่ใช่แค่ ก้าวสองก้าว แต่มันเป็น หลายๆ กิโล ที่เราร่วมเดินกันมา) ถ้าเค้าถอย เค้าจะเสียพี่ไป

ถ้าพี่ถอย พี่ก็เสียเค้าไป เคยนึกไม๊ ว่าเราควรจะเดินไปทางไหน เราเคยตัดสินใจ เดินไปด้วยกัน ทางเดียวกันบ้างหรือป่าวค่ะ 

รอยยิ้มของเค้าแบบนั้น พี่เห็นครั้งสุดท้ายที่ไหนกันน๊ะ พี่ยังจำมันได้หรือป่าว พี่มีความสุข เหมือนที่เค้ารู้สึกไม๊ เค้าไม่รู้จะพูดยังไง

แต่เค้าก็มีความสุข ไม่แพ้ไปจากพี่ สักเท่าไหร่ หากเสียแต่บางครั้ง น้ำตาก็ต้องเป็นเพื่อนร่วมเดินทางของเค้า ชีวิตก็แบบนี้ ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอ

รัก็เหมือนกัน มันจะราบเรียบ เดินสะดวกก็มิใช่ หากเสียแต่เราตั้งใจที่จะเดินไปด้วยกัน ขวากหนามขวางกั้นเราแค่ไหน เราก็จะต้องสู้ไปด้วยกันใช่ไม๊ค่ะ

เค้าทอ้ เวลา ต้องมานั่งโกรธ หรือ ทะเลาะกับพี่ เพียงแค่พี่ อยากจะออกไปสังสรรกับเพือน เค้าผิดเอง เหมือนเค้า ไม่อยากให้พี่เป็นแบบนั้น เค้าอยากให้พี่เป็นคนที่พึ่งพาอาศัยได้

อย่างน้อยๆ ถ้าพี่คิดแบบผู้ใหญ่โตแบบผู้ใหญ่ เค้าคงจะสบายใจกว่านี้ เค้าอยากได้นะ ผู้นำ เค้าไม่ต้องการหรอกผู้ตาม เค้ามีเยอะแล้ว เค้าอยากได้คนที่บอกเค้าได้ ว่านี้ไม่ใช่น้ะ นู่นอย่าทำน้ะ

ไม่ใช่ คนที่เค้าต้องมานั่งบอก เหมือนเป็น แม่สะงั้น เค้าไม่อยากเป็นแม่ใคร เค้าต้องการคนดูแล ไม่ต้องดูแลไปตลอดก็ได้ อย่างน้อยๆ คุณก็ควรที่จะเป็นเสมือนเข็มทิศ ให้ฉันเวลาที่ตะวันลับฟ้าไป

ขอแค่นี้ ยากไปไม๊ค่ะ เค้าไม่ขอ เดือน ไม่ขอ ตะวัน ไม่ขอดาว ไม่ขออะไรที่มันเป็นไปไม่ได้ วันนี้เค้าขอให้พี่เป็ฯคนดี ซึ่งพี่ก็เป็นอยู่แล้ว

งั้นเค้าขอให้พี่เป็นผู้ใหญ่พอ ขอให้พี่เป็นผู้นำที่ดี ของครอบครัว ของคนรอบข้าง ขอให้พี่ปลอดภัยเวลาขับรถ ขอให้พี่มีกำลังใจจากเค้าทุกๆครั้งที่พี่ต้องการ

และข้อสุดท้าย เค้าขอให้พี่ รักเค้า บ้าง ให้มากกว่า (เหล้า เบียร์ บุหรี่ อะไรก็ตาม) ที่ทำให้ตายไว

อยู่กับเค้านาน น้ะ แค่เนี่ยแหละค่ะ ที่ผู้ ญ คนนึง พึงจะขอ ตอนอายุ ยี่สิบเอ็ด